Deze samenwerking bleef niet onopgemerkt: het kreeg aandacht in zowel het regionale nieuws (RTV Oost) als het landelijke nieuws (NOS).
“We wilden iets doen met impact,” vertelt Norèll. “Bij radiologisch onderzoek is het belangrijk om de stralingsdosis zo laag mogelijk te houden, maar wel met voldoende kwaliteit om een diagnose te kunnen stellen” In het ziekenhuis wordt daarvoor gewerkt met een zogenoemd fantoom, het Kyoto-model: een model met botstructuren en organen die overeenkomen met het menselijk lichaam. “Alleen sluit dat model niet goed aan op de gemiddelde Nederlandse patiënt. Vooral de invloed van vetweefsel ontbreekt, waardoor metingen minder nauwkeurig zijn.”
Dat moest anders kunnen. De leerlingen kwamen uit op het idee van een ‘bodyplate’: een aanpasbare laag die over het bestaande model geplaatst kan worden. Giel: “We hebben eerst veel onderzoek gedaan. Wat is het probleem precies? En hoe lossen we dat praktisch op? We dachten bijvoorbeeld aan een watermodel, maar dat bleek lastig te vormen en niet stabiel genoeg.
We wilden iets doen met impact
In nauwe samenwerking met het MST ontstond stap voor stap een werkbaar ontwerp. “We hadden veel contact,” zegt Yade. “Soms was iets onduidelijk, maar dat hoort erbij. Juist daardoor kom je verder.” De leerlingen gingen zelf aan de slag: van een CT-scan naar een 3D-print, van kleimodel naar mal en uiteindelijk een siliconen bodyplate. “Alles hebben we zelf gemaakt.”
Volgens Wies van der Werf, student Technische Geneeskunde en expertbegeleider, was dat indrukwekkend. “Vanaf nul iets bedenken én werkend krijgen is echt niet makkelijk. We hebben veel overleg gehad en ze hebben continu getest en verbeterd. Bijvoorbeeld toen bleek dat het eerste materiaal snel scheurde. Dan moet je weer terug naar de tekentafel.”
Voor het MST bleek de meerwaarde direct. Relinde Vroling, klinisch fysisch medewerker: “We gebruiken het model nu om protocollen te optimaliseren met een zo laag mogelijke stralingsdosis en voldoende beeldkwaliteit. Onder andere bij bijvoorbeeld dotter- en stentbehandelingen, CT-scans en röntgenfoto’s. Het helpt ons om veiliger en nauwkeuriger te werken.” Dat het model direct binnen de afdeling werd ingezet, laat volgens Relinde zien hoeveel vertrouwen er was in de leerlingen en hun oplossing.
Dat vertrouwen vanuit een echte opdrachtgever maakte indruk op de leerlingen. Tristan: “Je voelt verantwoordelijkheid. Je werkt dan minder voor een cijfer, maar meer voor iets dat echt gebruikt wordt.” Giel vult aan: “Je leert hier vaardigheden waar je altijd iets aan hebt, welke studie je ook kiest.”
De vrijheid om je eigen richting te kiezen
Voor Yade is het zelfs richtinggevend: “Ik ga verder in de technische geneeskunde. Dit project bevestigde dat dat bij mij past.” En trots zijn ze allemaal. “Over tien jaar denk ik hier nog aan terug,” zegt ze.
Wat het Technasium volgens hen uniek maakt? “De vrijheid om je eigen richting te kiezen,” zegt Tristan. “En het vertrouwen dat je iets kunt neerzetten.” Norèll: “Het is een informelere manier van leren die je creativiteit echt aanzet. Dat is anders dan bij de andere vakken.”
Een meesterproef die niet alleen een schoolproject was, maar een tastbare bijdrage aan de zorg van morgen.
In de media
De meesterproef van Tristan, Giel, Norèll en Yade kreeg aandacht in zowel het regionale als het landelijke nieuws.
De berichtgeving onderstreept de impact van hun werk en het vertrouwen dat het Medisch Spectrum Twente stelt in de oplossingen van onze leerlingen.
Bekijk hieronder de items en artikelen: